زيارت ائمه بقيع عليهم السلام يعنى حضرت امام حسن مجتبى و امام زين العابدين و امام محمد باقر و امام جعفر صادق عليهم السلام چون خواستى زيارت كنى اين بزرگواران را بايد بعمل آورى آنچه در آداب زيارات ذكر شد از غسل و طهارت و پوشيدن جامههاى پاك و پاكيزه و استعمال بوى خوش و رخصت طلبيدن در دخول و نحو اينها و بگو نيز :
يَا مَوَالِيَّ يَا أَبْنَاءَ رَسُولِ اللَّهِ عَبْدُكُمْ وَ ابْنُ أَمَتِكُمُ الذَّلِيلُ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَ الْمُضْعِفُ (الْمُضْعَفُ) فِي عُلُوِّ قَدْرِكُمْ وَ الْمُعْتَرِفُ بِحَقِّكُمْ جَاءَكُمْ مُسْتَجِيراً بِكُمْ قَاصِداً إِلَى حَرَمِكُمْ مُتَقَرِّباً إِلَى مَقَامِكُمْ مُتَوَسِّلاً إِلَى اللَّهِ تَعَالَى بِكُمْ أَ أَدْخُلُ يَا مَوَالِيَ أَ أَدْخُلُ يَا أَوْلِيَاءَ اللَّهِ أَ أَدْخُلُ يَا مَلاَئِكَةَ اللَّهِ الْمُحْدِقِينَ بِهَذَا الْحَرَمِ الْمُقِيمِينَ بِهَذَا الْمَشْهَدِ .
ترجمه :
« اى مولى و سروران من اى فرزندان رسول خدا من بنده و فرزند كنيز و خدمتگزار شما هستم كه حضور شما خوارم و در مقابل علو قدر و مقام شما ناتوان و معترفم به حق (امامت) شما اينك آمدهام سوى شما و قاصد حرم مطهر شما براى تقرب به مقام شما و توسل بسوى خداى تعالى بتوسط شما جستهام پس آيا اجازه ميدهيد كه بحرم شما در آيم آيا داخل حرم شوم اى سروران من آيا داخل حرم شوم اى اولياء خدا آيا داخل حرم شوم اى فرشتگان خدا كه به گرد حرم حلقه زده و مقيم اين آستان مباركيد. »
و بعد از خشوع و خضوع و رقت داخل شو و پاى راست را مقدم دار و بگو :
اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيراً وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيراً وَ سُبْحَانَ اللَّهِ بُكْرَةً وَ أَصِيلاً وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الْفَرْدِ الصَّمَدِ الْمَاجِدِ الْأَحَدِ الْمُتَفَضِّلِ الْمَنَّانِ الْمُتَطَوِّلِ الْحَنَّانِ الَّذِي مَنَّ بِطَوْلِهِ وَ سَهَّلَ زِيَارَةَ سَادَاتِي بِإِحْسَانِهِ وَ لَمْ يَجْعَلْنِي عَنْ زِيَارَتِهِمْ مَمْنُوعاً بَلْ تَطَوَّلَ وَ مَنَحَ .
ترجمه :
« خدا بزرگ است چنانكه در انديشه نمىگنجد و ستايش بسيار مخصوص اوست و صبح و شام خدا را تسبيح مىگويم و ستايش خاص خداى فرد يكتا و غنى الذات با مجد و كرامت و نعمت بخشنده و مهربان است كه بر من منت گذارد تا به زيارت سادات و امامان من مرا موفق ساخت و مرا از زيارتشان محروم نگردانيد بلكه احسان و جود كرد. »
پس نزديك قبور مقدسه ايشان برو و پشت به قبله و رو به قبر ايشان كن و بگو :
السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ أَئِمَّةَ الْهُدَى السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ التَّقْوَى السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ أَيُّهَا الْحُجَجُ عَلَى أَهْلِ الدُّنْيَا السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ أَيُّهَا الْقُوَّامُ فِي الْبَرِيَّةِ بِالْقِسْطِ السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الصَّفْوَةِ السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ آلَ رَسُولِ اللَّهِ السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ النَّجْوَى أَشْهَدُ أَنَّكُمْ قَدْ بَلَّغْتُمْ وَ نَصَحْتُمْ وَ صَبَرْتُمْ فِي ذَاتِ اللَّهِ وَ كُذِّبْتُمْ وَ أُسِيءَ إِلَيْكُمْ فَغَفَرْتُمْ وَ أَشْهَدُ أَنَّكُمُ الْأَئِمَّةُ الرَّاشِدُونَ الْمُهْتَدُونَ وَ أَنَّ طَاعَتَكُمْ مَفْرُوضَةٌ وَ أَنَّ قَوْلَكُمُ الصِّدْقُ وَ أَنَّكُمْ دَعَوْتُمْ فَلَمْ تُجَابُوا وَ أَمَرْتُمْ فَلَمْ تُطَاعُوا وَ أَنَّكُمْ دَعَائِمُ الدِّينِ وَ أَرْكَانُ الْأَرْضِ لَمْ تَزَالُوا بِعَيْنِ اللَّهِ يَنْسَخُكُمْ مِنْ أَصْلاَبِ كُلِّ مُطَهَّرٍ وَ يَنْقُلُكُمْ مِنْ أَرْحَامِ الْمُطَهَّرَاتِ لَمْ تُدَنِّسْكُمُ الْجَاهِلِيَّةُ الْجَهْلاَءُ وَ لَمْ تَشْرَكْ فِيكُمْ فِتَنُ الْأَهْوَاءِ طِبْتُمْ وَ طَابَ مَنْبِتُكُمْ مَنَّ بِكُمْ عَلَيْنَا دَيَّانُ الدِّينِ فَجَعَلَكُمْ فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ وَ جَعَلَ صَلاَتَنَا عَلَيْكُمْ رَحْمَةً لَنَا وَ كَفَّارَةً لِذُنُوبِنَا إِذِ اخْتَارَكُمُ اللَّهُ لَنَا وَ طَيَّبَ خَلْقَنَا بِمَا مَنَّ عَلَيْنَا مِنْ وِلاَيَتِكُمْ وَ كُنَّا عِنْدَهُ مُسَمِّينَ بِعِلْمِكُمْ مُعْتَرِفِينَ بِتَصْدِيقِنَا إِيَّاكُمْ وَ هَذَا مَقَامُ مَنْ أَسْرَفَ وَ أَخْطَأَ وَ اسْتَكَانَ وَ أَقَرَّ بِمَا جَنَى وَ رَجَا بِمَقَامِهِ الْخَلاَصَ وَ أَنْ يَسْتَنْقِذَهُ بِكُمْ مُسْتَنْقِذُ الْهَلْكَى مِنَ الرَّدَى فَكُونُوا لِي شُفَعَاءَ فَقَدْ وَفَدْتُ إِلَيْكُمْ إِذْ رَغِبَ عَنْكُمْ أَهْلُ الدُّنْيَا وَ اتَّخَذُوا آيَاتِ اللَّهِ هُزُواً وَ اسْتَكْبَرُوا عَنْهَا
ترجمه :
« سلام بر شما اى پيشوايان هدايت خلق سلام بر شما اى كه اهل تقواى كامل هستيد سلام بر شما اى حجتهاى خدا بر اهل دنيا سلام بر شما اى نگهبانان خلايق به عدل سلام بر شما اى اهل صفا و اخلاص سلام بر شما اى آل پيغمبر خدا سلام بر شما اى اهل مناجات و راز دار خدا گواهى مىدهم كه شما تبليغ دين و نصيحت خلق و صبر در بلا و آزار خلق در راه خدا كرديد و امت تكذيب مقام شما كردند و بديها و آزار درر حق شما كردند و همه را بخشيديد و گواهى مىدهم كه شماييد امامان هادى و راهنماى خلق و البته طاعت شما واجب و سخن شما صدق و حقيقت است و شما امت را دعوت به خدا كرديد و آنها اجابت نكردند و امر كرديد و امتثال امر نكردند و شماييد ستونهاى دين و اركان زمين و پيوسته عنايت خدا شما را از صلب و ارحام پاكى به صلب و ارحام پاك ديگر منتقل ساخت كه ابدا از دنس و آلودگيهاى جاهليت پاك و منزه گرديده و اصلا فتن و هواهاى نفسانى در وجود شماشركت و تصرف نكرد پاك و منزهيد و منشأ وجود شما پاك و پاكيزه است و خداى ديان به نعمت وجود شما بر ما منت گذاشت پس شما را در خاندانى قرار داد كه به آن خاندان اذن خدا مقام بلند كرامت فرموده و ذكر نام خود را از آن بلند كرد و درود و تحيات ما را براى شما جدا واسطه رحمت خود و كفاره گناهان بر ما مقرر داشت هنگامى كه نعمت وجود شما را براى ما اختيار فرمود و خلقت ما را طيب و طاهر براى قبول ولايت شما گردانيد و ما در نزد خدا معين و موسوم بعلم شما و معترف بتصديق و اعتقاد بولايت شما هستيم و اين مقام زيارت كه اكنون ايستادهام جايگاه كسى است كه داراى گناه و اسراف و خطا و مسكنت است و اقرار مىكند بجنايت خود و همه اميدش در اين مقام خلاصى خود است كه بواسطه شفاعت شما خدا او را از سقوط در مهالك نجات دهد پس شما براى ما نزد خدا شفاعت كنيد كه من از شوق و محبت بر شما وارد شدم زمانى كه مردم دنيا از در خانه شما دور مىشدند و آيات خدا را استهزاء مىكردند و بر آنها تكبر و سركشى داشتند »
و در اينجا سر بالا كن و بگو :
يَا مَنْ هُوَ قَائِمٌ لاَ يَسْهُو وَ دَائِمٌ لاَ يَلْهُو وَ مُحِيطٌ بِكُلِّ شَيْءٍ لَكَ الْمَنُّ بِمَا وَفَّقْتَنِي وَ عَرَّفْتَنِي بِمَا أَقَمْتَنِي عَلَيْهِ إِذْ صَدَّ عَنْهُ عِبَادُكَ وَ جَهِلُوا مَعْرِفَتَهُ وَ اسْتَخَفُّوا بِحَقِّهِ وَ مَالُوا إِلَى سِوَاهُ فَكَانَتِ الْمِنَّةُ مِنْكَ عَلَيَّ مَعَ أَقْوَامٍ خَصَصْتَهُمْ بِمَا خَصَصْتَنِي بِهِ فَلَكَ الْحَمْدُ إِذْ كُنْتُ عِنْدَكَ فِي مَقَامِي هَذَا مَذْكُوراً مَكْتُوباً فَلاَ تَحْرِمْنِي مَا رَجَوْتُ وَ لاَ تُخَيِّبْنِي فِيمَا دَعَوْتُ بِحُرْمَةِ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ .
ترجمه :
« اى خدايى كه هميشه حاضرى و سهو ندارى و پيوسته ناظرى فراموشى در تو نيست و بتمام موجودات احاطه دارى منت بر من تو راست كه مرا موفق داشتى و به مقام اولياء خود بزيارتشان شناسا كردى وقتى كه اين درگاه را بندگان جاهل تو بستند و معرفت به نور ولايت نيافتند و حقش را سبك پنداشتند و ميل به جانب ديگر نمودند پس منت از تو بر من است و اقوام و طوايفى كه مانند من به اين نعمت ولايت اختصاص دادى ستايش تو را كه من به اين مقام زيارت اولياء خود نزد تو مذكور و در كتاب علم تو ثبت و مكتوبم پس مرا از آنچه اميدوارم محرومم مگردان و نااميد از اجابت دعايم مفرما به حق حرمت محمد و آل اطهارش كه درود خدا بر اوو آل او باد. »
پس دعا كن از براى خود به هر چه خواهى و شيخ طوسى رحمة الله عليه در تهذيب فرموده كه بعد از آن هشت ركعت نماز زيارت بكن يعنى از براى هر امامى دو ركعت و شيخ طوسى و سيد بن طاوس گفتهاند كه چون خواهى ايشان را وداع كنى بگو :
السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ أَئِمَّةَ الْهُدَى وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ أَسْتَوْدِعُكُمُ اللَّهَ وَ أَقْرَأُ عَلَيْكُمُ السَّلاَمُ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ بِالرَّسُولِ وَ بِمَا جِئْتُمْ بِهِ وَ دَلَلْتُمْ عَلَيْهِ اللَّهُمَّ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ .
ترجمه :
« سلام بر شما باد اى پيشوايان هدايت و رحمت و بركات خداى بر شما باد وداع و بدرود كنم با شما و به خدا سپارم شما را و به شما سلام مىدهم ايمان داريم به خدا و به پيغمبر و به آنچه شما آورديد و راهنمايى به آن فرموديد بار خدايا پس بنويس ما را از گواهان. »
پس دعا بسيار كن و از خدا سؤال كن كه ديگر ترا به زيارت ايشان برگرداند و آخر عهد تو نباشد از زيارت ايشان .
