بد بخت ترين مردم

پيامبر اکرم صلی‌الله عليه و آله: أشقَى الناسِ المُلُوكُ؛ بد بخت ترين مردمان، شاهانند. (مشكاة الأنوار: 399/1319)

پيامبر اکرم صلی‌الله عليه و آله: أشقَى الأشقياءِ مَنِ اجتَمَعَ علَيهِ فَقرُ الدُّنيا و عَذابُ الآخِرَةِ؛ بد بخت ترين بد بختها، كسى است كه فقر دنيا و عذاب آخرت در او جمع شود. (كنز العمّال: 16683)

پيامبر صلی‌الله عليه و آله: لعلِيِّ بنِ أبي طالبِ علیه‌السلام: مَن أشقَى الأوَّلِينَ؟ قالَ: عاقِرُ الناقَةِ، قالَ: صَدَقتَ، فَمَن أشقَى الآخِرِينَ؟ قالَ: قُلتُ: لا أعلَمُ يا رسولَ اللّه ِ، قالَ: الذي يَضرِبُكَ على هذِهِ، و أشارَ إلى يافُوخِهِ؛ پيامبر صلی‌الله عليه و آله از على علیه‌السلام پرسيد: بد بخت ترين مردمان گذشته كيست؟ [ على علیه‌السلام ]گفت: پى كننده ناقه. فرمود: درست است. پرسيد: بد بخت ترين مردم در آينده كيست؟ گفت: نمى دانم اى رسول خدا. پيامبر صلی‌الله عليه و آله به ملاج على علیه‌السلام اشاره كرد و فرمود: آن كسى كه به اين جا ضربت زند. (مجمع البيان: 10/756. و انظر تفسير نور الثقلين: 5/587/11 ـ 13)

عيسى علیه‌السلام: أشقَى الناسِ مَن هُو مَعروفٌ عندَ الناسِ بِعِلمِهِ مَجهولٌ بِعَمَلِهِ؛ بد بخت ترين مردم، كسى است كه در ميان مردم به علم شناخته شده باشد و به عمل، ناشناخته. (بحار الأنوار: 2/52/19)

امام على علیه‌السلام ـ و قد سُئلَ عن أشقَى الناسِ ـ: مَن باعَ دِينَهُ بِدُنيا غَيرِهِ؛  ـ در پاسخ به اين پرسش كه بد بخت ترين مردم كيست ـفرمود: كسى كه دين خود را به دنياى ديگرى بفروشد. (الأمالي للصدوق: 478/644)

امام على علیه‌السلام: أشقاكُم أحرَصُكُم؛ بد بخت ترين شما، آزمندترين شماست. (غرر الحكم: 2835)

امام على علیه‌السلام: أشقَى الناسِ مَن غَلَبَهُ هَواهُ، فَمَلَكَتهُ دُنياهُ و أفسَدَ اُخراهُ؛ بد بخت ترين مردم كسى است كه هواى نفْس بر او چيره شود؛ پس دنيايش او را در اختيار خود گيرد و آخرت خويش را تباه گرداند. (غرر الحكم: 3237)

امام على علیه‌السلام: مِن أعظَمِ الشَّقاوَةِ القَساوَةُ؛ يكى از بزرگترين بدبختيها، سنگدلى است. (غرر الحكم: 937)

امام على علیه‌السلام: ـ في الدعاءِ ـ: يا رَبِّ، ما أشقى جَدَّ مَن لَم يَعظُمْ في عَينِهِ و قَلبِهِ ما رَأى مِن مُلكِكَ و سُلطانِكَ في جَنبِ ما لَم تَرَ عَينُهُ و قَلبُهُ مِن مُلكِكَ و سُلطانِكَ ! و أشقى مِنهُ مَن لَم يَصغُرْ في عَينِهِ و قَلبِهِ ما رَأى و ما لَم يَرَ مِن مُلكِكَ و سُلطانِكَ في جَنبِ عَظَمَتِكَ و جَلالِكَ، لا إلهَ إلاّ أنتَ سبحانَكَ إنّي كُنتُ مِن الظالِمينَ؛ ـ در دعاـگفت: پروردگارا! چه بدبخت است كسى كه قدرت و شوكت مشهود تو و نيز قدرت و شوكت نا مشهود تو، در نگاه و دل او با عظمت نيايد و بد بخت تر از او كسى است كه قدرت و شوكت مشهود و نا مشهودِ تو، در قياس با عظمت و جلالِ خود تو در چشم و دلش خُرد و ناچيز نيايد. لا إله إلاّ أنت سبحانك إنّى كنت من الظالمين (خدايى جز تو نيست، پاكى تو اى خدا، من از ستمگران بودم). (تحف العقول: 218)