پیامبر اکرم صلی‌الله علیه وآله:  در مورد تفسیر (اَلَّذِینَ فَرَّقُوا دِینَهُمْ) «هُمْ اَصْحابُ الْبِدَعِ وَاَصْحابُ الاْهْواءِ، لَیْسَ لَهُمْ تَوْبَةٌ، اِنّا مِنْهُمْ بَرىءٌ وَهُمْ مِنّى بُراءٌ; آن‌ها بدعت گذاران و پیروان هوا و هوسند. توبه چنین افرادى پذیرفته نمی‌شود. من از آن‌ها بیزارم، و آن‌ها نیز جزء پیروان من نیستند!». ( میزان الحکمة، باب 328، ح 1630)

فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللهِ کَذِباً لِّیُضِلَّ النَّاسَ بِغَیْرِ عِلْم إِنَّ اللهَ لاَ یَهْدِى الْقَوْمَ الظَّالِمِینَ؛ پس چه کسى ستمکارتر است از آن کس که بر خدا دروغ مى بندد، تا مردم را از روى جهل گمراه سازد؟! خداوند هیچ گاه ستمگران را هدایت نمى کند». (انعام/144)

پیامبر اکرم صلی‌الله علیه وآله: شَرُّ الاُمورِ مُحْدَثاتُها، ألَا وكُلُّ بِدعةٍ ضلالةٌ، ألَا وكلُّ ضَلالةٍ ففي النّارِ؛ بدترين امور آن است كه بدعت باشد. بدانيد هر بدعتى گمراهى است. بدانيد كه هر گمراهى فرجامش آتش است. (الأمالي للمفيد: 188/14)

پیامبر اکرم صلی‌الله علیه وآله:إيّاكَ أنْ تَسُنَّ سُنّةَ بدعةٍ؛ فإنَّ العبدَإذا سَنَّ سُنّةً سيّئةً لَحِقَهُ وِزْرُها ووِزْرُ مَن عَمِلَ بها؛ مبادا سنّتى را بدعت گذارى؛ زيرا اگر بنده سنّت بدى را به وجود آورد گناه آن و گناه كسى كه به آن عمل كند به گردن اوست. (بحار الأنوار: 77/104/1)

امام على علیه‌السلام: ما اُحْدِثَتْ بِدعةٌ إلّا تُرِكَ بها سُنّةٌ، فاتّقوا البِدعَ والْزَموا المَهْيَعَ، إنّ عَوازِمَ الاُمورِ أفضَلُها، وإنَّ مُحْدَثاتِها شِرارُها؛ هيچ بدعتى نهاده نشد مگر آن كه بدان سبب سنّتى ترك شد. پس از بدعتها بپرهيزيد و راه روشن را در پيش گيريد، همانا بهترين كارها [در دين ]آن است كه خدا از تو به جدّ خواسته است و بدترين آن‌ها آن است كه نو پديد و بى سابقه باشد. (نهج البلاغة: الخطبة 145) 

امام على علیه‌السلام: ما هَدمَ الدِّينَ مثلُ البِدعِ؛ چيزى مانند بدعتها دين را ويران نكرده است. (بحار الأنوار: 78/92/98)

صلی‌الله عليه وسلم: " من أحدث في أمرنا هذا ما ليس منه فهو رد

پیامبر اکرم صلی‌الله علیه وآله: أهلُ البِدَعِ شَرُّ الخَلقِ و الخليقةِ؛ بدعت گذاران، بدترين مردم و موجودات هستند. (كنز العمّال: 1095، 1126)

پیامبر اکرم صلی‌الله علیه وآله: أهلُ البدعِ كِلابُ أهلِ النّارِ؛ بدعت گذاران، سگ هاى اهل دوزخ هستند. (كنز العمّال: 1125)

پیامبر اکرم صلی‌الله علیه وآله: أبَى اللّه ُ لصاحِبِ البدعةِ بالتّوبةِ؛ خداوند توبه بدعت گذار را نمى پذيرد. (بحار الأنوار: ج69، ص216، ح8)

پیامبر اکرم صلی‌الله علیه وآله: مَن أرْعَبَ صاحِبَ بِدعةٍ مَلأَ اللّه ُ قلبَهُ أمْنا و إيمانا؛ هر كس بدعتگذارى را مرعوب سازد خداوند قلب او را از آرامش و ايمان بياكَنَد. (كنز العمّال: 5598)

پیامبر اکرم صلی‌الله علیه وآله: اتَّبِعوا و لا تَبْتَدِعوا، فقد كُفِيتُمْ؛ [از احكام اسلامى]پيروى كنيد و بدعت مگذاريد؛ زيرا آنچه شما را كفايت می‌کند گفته شده است. (كنز العمّال: 1112)

پیامبر اکرم صلی‌الله علیه وآله: شَرُّ الاُمورِ مُحْدَثاتُها، ألاَ و كُلُّ بِدعةٍ ضلالةٌ، ألاَ و كلُّ ضَلالةٍ ففي النّارِ؛ بدترين امور آن است كه بدعت باشد بدانيد هر بدعتى گمراهى است بدانيد كه هر گمراهى فرجامش آتش است. (الأمالي للمفيد: ص188، ح 14)

پیامبر اکرم صلی‌الله علیه وآله: مَن عمِلَ في بِدعةٍ خَلاّهُ الشّيطانُ و العِبادةَ، و ألْقى عليهِ الخُشوعَ و البُكاءَ؛ هر كس به بدعتى عمل كند، شيطان او را با عبادت تنها مى گذارد و حالت خشوع و گريه بر او مى افكند. (بحارالانوار: ج69، ص216، ح8)

پیامبر اکرم صلی‌الله علیه وآله: مَن تَبَسّمَ في وجهِ مُبتَدِعٍ فقد أعانَ على هَدمِ دِينِهِ؛  هر كس به روى بدعت گذار لبخند بزند، به نابود كردن دين خود كمك كرده است. (بحارالانوار، ج47، ص217، ح4)

پیامبر اکرم صلی‌الله علیه وآله: مَن أتى ذا بِدعةٍ فوَقّرَهُ فقد سَعى في هَدمِ الإسلامِ؛ هر كس نزد بدعتگذارى برود و او را احترام كند، در نابودى اسلام كوشيده است. (بحار الأنوار:ج69، ص265، ح1)

پیامبر اکرم صلی‌الله علیه وآله: إذا تَمَّ فُجورُ العبدِ ملَكَ عينَيهِ فبكى مِنهُما متى شاءَ؛ هر گاه گناهكارى بنده به اوج رسد، چشمانش در اختيار او باشد و هر وقت بخواهد گريه آغاز كند. (نهج الفضاحه، ص191، ح 191)

پیامبر اکرم صلی‌الله علیه وآله: عَملٌ قليلٌ في سُنّةٍ خيرٌ مِن عملٍ كثيرٍ في بِدعةٍ؛ عمل اندك مطابق با سنّت، بهتر است از عمل بسيار كه با بدعت همراه باشد. (الامالی للطوسی: ص385، ح838)

پیامبر اکرم صلی‌الله علیه وآله: إنَّ اللّه َ تعالى لا يَقبَلُ لصاحِبِ بِدعةٍ صَوما و لا صَلاةً و لا صَدَقةً و لا حَجّا و لا عُمرةً و لا جِهادا و لا صَرْفا و لا عَدْلاً؛ خداوند از بدعت گذار نه روزه اى مى پذيرد، نه نمازى، نه صدقه اى، نه زكاتى، نه حجّى، نه عمره اى، نه جهادى، نه توبه اى و نه فديه اى. (كنز العمّال: ص1115)

امام على علیه‌السلام: ما اُحْدِثَتْ بِدعةٌ إلاّ تُرِكَ بها سُنّةٌ، فاتّقوا البِدعَ و الْزَموا المَهْيَعَ، إنّ عَوازِمَ الاُمورِ أفضَلُها، و إنَّ مُحْدَثاتِها شِرارُها؛  هيچ بدعتى نهاده نشد مگر آن كه بدان سبب سنّتى ترك شد از بدعتها بپرهيزيد و راه روشن را در پيش گيريد، بهترين كارها [در دين] آن است كه خدا از تو به جدّ خواسته است و بدترين آن‌ها آن است كه نو پديد و بى سابقه باشد. (نهج البلاغه، خطبه 145)

پیامبر اکرم صلی‌الله علیه وآله: إذا ظَهَرتِ البِدعُ في اُمّتي فلْيُظهِرِ العالِمُ علمَهُ، فمَن لَم يَفعلْ فعَلَيهِ لَعنةُ اللّهِ؛ هرگاه بدعتها در ميان امّتم پديدار شوند بر عالِم است كه علم خود را آشكار سازد هر كس چنين نكند، لعنت خدا بر او باد. (الکافی: ج1، ص54، ح2)

پیامبر اکرم صلی‌الله علیه وآله: مَن أعرَضَ عن صاحِبِ بِدعةٍ، بُغْضا لَهُ، مَلأ اللّه ُ قلبَهُ أمْنا وإيمانا؛  هر كس به نفرت و دشمنى از بدعت گذار روى آورد، خداوند دل او را از آرامش و ايمان لبريز می‌سازد. (كنز العمّال: 5599)

پیامبر اکرم صلی‌الله علیه وآله: لا يُقبَلُ قَولٌ إلاّ بعملٍ، و لا يُقبلُ قَولٌ و لا عملٌ إلاّ بنِيّةٍ، و لا يُقبلُ قَولٌ و عملٌ و نِيّةٌ إلاّ بإصابَةِ السُّنّةِ؛ هيچ گفتارى جز با كردار پذيرفته نمی‌شود، و هيچ گفتار و كردارى جز با نيّت پذيرفته نمی‌شود و هيچ گفتار و كردار و نيّتى پذيرفته نمی‌شود جز آنكه مطابق با سنّت باشد. (الامالی للطوسی: ص386، ح839)

امام على علیه‌السلام: أمّا أهلُ البِدعةِ فالمُخالِفونَ لأمرِ اللّه ِ و لِكتابهِ و رسولِه، العاملونَ بِرأيِهم و أهوائهِم و إنْ كَثُروا؛   بدعت گذاران كسانى هستند كه با فرمان خدا و كتاب او و پيامبرش مخالفت مى ورزند و بر اساس رأى و گرايشهاى خود عمل مى كنند؛ هر چند شمارشان بسيار باشد. (احتجاج طبرسی: ج1، ص168)